Σεβασμιώτατε,

Κύριοι Βουλευτές,

Κύριε Γ.Γραμματέα του ΥΕΝ,

Κύριε Νομάρχα,

Κύριε Δήμαρχε της Κύμης και των άλλων Δήμων,

Κύριοι Δημαρχοι,

Κυρίες και Κύριοι προσκεκλημένοι,

 

          Είναι ιδιαίτερη η χαρά, η τιμή και εξαιρετικά μεγάλη η συγκίνηση που για άλλη μια φορά βρίσκομαι στη σχολή μου, στη σχολή μας, όχι μόνο για να υποδεχτούμε τους νέους σπουδαστές, τους αυριανούς πλοιάρχους, αλλά και για να γιορτάσουμε τα 50 χρόνια της Ακαδημίας μας.

Πενήντα χρόνια γόνιμης παρουσίας και προσφοράς στη Ναυτική μας εκπαίδευση και στη μεγάλη Ελληνική Ναυτιλία γενικότερα.

 

          Να γιορτάσουμε, αλλά και να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Κύμη και τους κατοίκους της για τη θερμή και εξαιρετική φιλοξενία που μας παρέχουν απλόχερα όλα αυτά τα χρόνια.

 

Και δεν μπορούσε να ήταν και διαφορετικά. Με την υπερηφάνεια της αγέρωχης Αμαζόνας, από την οποία έλκει το όνομα της, την αρχοντιά και την ακμή της, την μεγάλη ναυτική της παράδοση, την ιστορία της και τόσα άλλα χαρίσματα, η Κύμη και οι κάτοικοί της δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν διαφορετικά.

 

          Πολύ πριν από το 1900, η Κύμη με τη δεσπόζουσα θέση της να ατενίζει το Αιγαίο, διέθετε στόλο περισσότερο των 300 ιστιοφόρων, μικρών και μεγάλων, με ταξίδια σ’όλα τα γύρω και όχι μόνο λιμάνια. Με ανεπτυγμένο εμπόριο, με πλούτο και περιζήτητα εμπορεύματα είχε αναγνωρισθεί σαν ένα μεγάλο εμπορικό και ναυτιλιακό κέντρο της εποχής.

 

          Αυτή η επικοινωνία των Κυμιωτών με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους, λαούς, καθέναν με ξεχωριστή κουλτούρα, τους έδωσε την δυνατότητα, ξέχωρα από τα δικά τους προσόντα, να δημιουργήσουν έντονη κοινωνική δραστηριότητα, να αναδείξουν πνευματικούς ανθρώπους όπως ο Παύλος Νιρβάνας και όχι μόνο, ο χαράκτης Δημήτρης Γαλάνης, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, παγκοσμίου φήμης επιστήμονες με τεράστια προσφορά στην ανθρωπότητα, όπως ο μεγάλος Γεώργιος Παπανικολάου, με το ομώνυμο τεστ διάγνωσης του καρκίνου, γενναίους αξιωματικούς, όπως ο Ιωάννης Βελισσάριος, ο ελευθερωτής των Ιωαννίνων και τόσους άλλους.

          Φυσικά σε μια τόσο ανεπτυγμένη και ευημερούσα κοινωνία, με τόσο μεγάλη ανάπτυξη στη ναυτιλία, δεν μπορούσε να απουσιάζει και η Ναυτική Εκπαίδευση ακόμη και εκείνα τα χρόνια.

Έτσι βλέπουμε το 1854, τον Κυμαίο ιερέα Γεώργιο Οικονόμου, παλαιό ναυτικό  και άνθρωπο, ευρύτατης μόρφωσης, να ιδρύει Ναυτικό Σχολείο-Φροντιστήριο και να διδάσκει στους νέους της Κύμης και της ευρύτερης περιοχής, για 30 συναπτά χρόνια, την Κυβερνητική και τη Ναυσιπλοϊα, την χρήση των τότε γνωστών οργάνων, ακόμη και ξένες γλώσσες, όπως την Ιταλική.

          Έχοντας λοιπόν την ιστορία της, τις ρίζες της, την καταγεγραμμένη και αποδεδειγμένη ικανότητα, αγάπη, αφοσίωση και ενασχόληση των Κυμαίων με την θάλασσα,η απόφαση ίδρυσης σχολής εμποροπλοιάρχων, ήταν φυσικό επακόλουθο. Ήταν μια σωστή και οφέλιμη απόφαση.

          Η επιτυχία και οι καρποί ήταν σίγουροι. Και το βλέπουμε όλοι μας, σ’ αυτή την λαμπρή εορτή σήμερα. Έτσι μετά την απόφαση της τότε Κυβέρνησης, άρχισε η διαδικασία ανέγερσης κτιρίων και έγινε και η προκήρυξη για την επιλογή των σπουδαστών. Παρ’ότι νέα σχολή και βεβαίως κάπως απομακρυσμένη, το ενδιαφέρον των νέων της εποχής ήταν μεγάλο. Μετά τις ιατρικές εξετάσεις, έμειναν 150 υποψήφιοι απ’ τους οποίους μόνον οι 18 τα κατάφεραν. Άλλες εποχές, άλλες απαιτήσεις και βεβαίως δυσκολίες. Για να συμπληρωθεί ο αριθμός 30, πήραν άλλους 12 από τους επιλαχόντες των άλλων σχολών.

Και ενώ η ίδρυση της Σχολής της Κύμης ήταν γεγονός και οι πρώτοι δόκιμοι περίμεναν με αγωνία την έναρξη των μαθημάτων, οι εργασίες αποπεράτωσης των εγκαταστάσεων καθυστερούσαν και ετέθη εύλογα το θέμα εγκατάστασής τους.

          Εναλλακτικές λύσεις δεν υπήρχαν πολλές. Έτσι επελέγη ο χώρος του ΔΕΣΠΟΤΙΚΟΥ ιδιοκτησίας της οικογένειας Μυλωνοπούλου, την οποίαν πρέπει να την ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα, που μέχρι τότε λειτουργούσε ως ορφανοτροφείο, το ΜΥΛΩΝΟΠΟΥΛΕΙΟΝ κάπου σε μια από τις 56 στροφές της διαδρομής.

Η εγκατάσταση, η τακτοποίηση έγινε ως ακολούθως:

Τον ένα όροφο, τον χρησιμοποιεί η Διοίκηση υπό τον Πλωτάρχη Βέττα, ένα υπαξιωματικό και ένα ναύτη.

Στον κάτω όροφο, η μία αίθουσα διαμορφώθηκε ως αίθουσα διδασκαλίας και η άλλη ως αίθουσα ψυχαγωγίας. Ο κοιτώνας, τα υπνωτήρια κενά. Δεν έχουν φτάσει ακόμη τα κρεβάτια. Άλλες ανέσεις; Ας το αφήσουμε καλύτερα.

          Οι δόκιμοι σε ομάδες 3-4 ατόμων, νοικιάζουν δωμάτια σε ξενοδοχεία ή σε σπίτια στη Κύμη. Πηγαίνουν το πρωί για μάθημα, από το μονοπάτι συνήθως, το μεσημέρι ανεβαίνουν και σιτίζονται στα γύρω εστιατόρια, επιστρέφουν το απόγευμα για μάθημα και μελέτη, το βράδυ πάλι στην Κύμη για δείπνο και ύπνο και αυτό συνεχίζεται όλο τον χρόνο σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Πάντα με τα πόδια….

          Τα περισσότερα μαθήματα διδάσκονται με υπαγόρευση σημειώσεων, λόγω ελλείψεως βιβλίων και οι σημειώσεις των δοκίμων, αποτελούν την βάση για την έκδοση εγχειριδίων από τους διδάσκοντες καθηγητές.

          Κάποια στιγμή στην μέση του χειμώνα, ευτυχώς φτάνουν τα κρεβάτια και τα στρώματα, διαμορφώνεται ο θάλαμος και οι δόκιμοι κοιμούνται πλέον στο ΜΥΛΩΝΟΠΟΥΛΕΙΟΝ. Εξακολουθούν όμως να ανεβαίνουν στην Κύμη για γεύμα και δείπνο.

          Το καλοκαίρι έρχεται, οι δόκιμοι φοιτούν ενάμιση μήνα παραπάνω, λόγω της καθυστερημένης έναρξης των μαθημάτων, πού λόγος για σκόντο, φεύγουν εκπαιδευτικό, εν συνεχεία για διακοπές και επιστρέφουν τον Οκτώβριο, ελπίζοντας ότι η Σχολή θα είναι έτοιμη και θα λειτουργήσει στο νέο κτίριο.

          Το κτίριο είναι ημιτελές, χωρίς κουφώματα και η σχολή παραμένει στο ορφανοτροφείο.

          Στο διάστημα αυτό έχουν διενεργηθεί εξετάσεις για τη νέα χρονιά και στους 30 δευτεροετείς, πλέον προστίθενται και οι 35 πρωτοετείς. Τουλάχιστον θα είχαν κάτι να κάνουν. Όλοι μας γνωρίζουμε, έχουμε ζήσει ή ακούσει τα των σχέσεων Δευτεροετών –Πρωτοετών και τι σήμαινε Αρχηγός Σχολής.

          Τα κρεβάτια συμπληρώνονται στον ένα και μοναδικό θάλαμο και ανέρχονται  σε 3 κατά σειρά, ντάνες. Στον θάλαμο τώρα μένουν 65 δόκιμοι, ενώ η μέχρι τότε αίθουσα ψυχαγωγίας μετατρέπεται σε αίθουσα διδασκαλίας για τους πρωτοετείς.

          Με την έναρξη της καινούργιας χρονιάς 1957-1958 βλέποντας ότι η κατάσταση δεν είναι η αναμενόμενη ως προς την αποπεράτωση της Σχολής, η διοικούσα τάξη, με αρχηγό της τον Γεώργιο Λέρτα, αποφασίζει να δράσει.

          Με αίσθημα ευθύνης προς τις επόμενες σειρές και με πλήρη συμφωνία όλων των δοκίμων, εξουσιοδοτείται ο αρχηγός της σχολής να βγει αναφορά στο Διοικητή, με αίτημα τον καθορισμό της ημερομηνίας για την μεταφορά της σχολής στο κτίριό της. Ήθελε γερά κότσια για μια τέτοια κίνηση. Και τα είχαν.

Η απάντηση του κ.Διοικητού είναι αόριστη, γενικόλογη.

Αλήθεια όμως, τι μπορούσε να κάνει από μόνος του….

          Η συνέχεια είναι τελεσιγραφική. Εάν με την επιστροφή από τις διακοπές των Χριστουγέννων το κτίριο της σχολής δεν είναι έτοιμο, οι δόκιμοι θα επιστρέψουν στα σπίτια τους εκτός εάν εις τα διπλώματα της αποφοίτησης, αντί της «Δημόσιας Σχολής Εμπορικού Ναυτικού Κύμης», αναγράφεται «Μυλωνοπούλειον Ορφανοτροφείον Κύμης».

          Έτος 1957, 30 δόκιμοι δευτεροετείς ηλικίας 18-19 ετών μακριά απ’ τους δικούς τους, με ωριμότητα όμως, με ευθύνη και σεβασμό προς αυτό που επέλεξαν.

          Η αντίδραση του κ. Διοικητού μάλλον σκληρή και βίαια. Χαρακτηρίζει την κίνηση ανταρσία για να μη ξεχνάμε και τη Ναυτική ορολογία. Η στάση του, είναι λίαν επιθετική σε όλη την τάξη των δευτεροετών και ιδιαίτερα στον αρχηγό της, αλλά έχει αποτέλεσμα…

          Η κίνηση αναφέρεται και γίνεται γνωστή στην ηγεσία του ΥΕΝ.

          Εντός της επόμενης εβδομάδος η σχολή επιθεωρείται από τους κ.κ. Αντωνιάδη, έναν αξιωματικό σημείο αναφοράς απ’ όλους για τις προσπάθειες του προς βελτίωση της Ναυτικής Εκπαίδευσης και Μοσχονά. Ελέγχονται οι συνθήκες διαβίωσης και καλείται ο αρχηγός της σχολής να επαναλάβει το αίτημα των συμμαθητών του.

Ο Αρχηγός εξηγώντας για μια ακόμη φορά τους λόγους και την ανάληψη ευθύνης από τον ίδιο και τους συμμαθητές του, επαναλαμβάνει το αίτημα και λαμβάνει προσωπική διαβεβαίωση του κ.Αντωνιάδη οτι με την επιστροφή από τις διακοπές των Χριστουγέννων η σχολή θα ήταν έτοιμη και θα μεταφερόταν στο κτίριό της με εντολή να το διαβιβάσει αμέσως στους συμμαθητές του.   Έτσι κι έγινε.

          Η σχολή μεταφέρεται στο κτίριο αμέσως μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων, οι δόκιμοι μένουν στους θαλάμους στο κτίριο του Διοικητηρίου και η σίτιση γίνεται στο εστιατόριο του Μπέη στην παραλία της Κύμης, τρία λεπτά δρόμο από το «μονοπατάκι της ελευθερίας», όπως το είχαν ονομάσει. Η αρχή έγινε, οι βάσεις και τα θεμέλια μπήκαν.

          Και η σχολή παραμένει σε λειτουργία μέχρι και σήμερα… και θα συνεχίζει.

          Από τότε έχουν αποφοιτήσει περισσότεροι απο 1300 Αξιωματικοί που επανδρώνουν τα πλοία του Ελληνικού Εμπορικού Ναυτικού, με καταξιωμένους Πλοιάρχους και στελεχώνουν γραφεία στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Πολλοί τα κατάφεραν περισσότερο. Προόδευσαν και διακρίθηκαν στον Εφοπλισμό. Πάρις Δράγνης με την GOLDENPORT SHIPMANAGEMENT την πρώτη Ελληνική εταιρεία που σύντομα θα μπει στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, Ευγένιος Τίγκας, Σταμάτης Φραγγούλης, Πάρις Κατσούφης με τα κρουαζιερόπλοια στην Αμερική και πάρα πολλοί άλλοι μικροί ή μεγάλοι.

          Απόφοιτοι της Κύμης σταδιοδρόμησαν στο Λ.Σ. και παρ’ότι έφτασαν στις υψηλότερες βαθμίδες του σώματος η αγάπη τους για την σχολή, για την Κύμη για τον Πλοίαρχο έμεινε σταθερή, ακλόνητη, αδιαπραγμάτευτη.

          Αναφέρω Ναύαρχος ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, Α’ Υπ/γος, ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΝΤΡΙΧΑΣ, Υπ/ρχος, ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ Βασίλης και πάρα πολλοί άλλοι.

          Απόφοιτοι της Κύμης διακρίθηκαν και σε άλλους τομείς, ναυτιλιακούς και μη. Ασφαλιστές – Brokers – Δικηγόροι Ναυτοδάσκαλοι, Πολιτικοί και άλλοι. Ανάμεσά μας ο Γ.ΛΕΡΤΑΣ. Πρώτος αρχηγός της σχολής που με την τόσο υπεύθυνη στάση του και παρ’όλες τις δυσκολίες και αντιξοότητες της εποχής επίσπευσε τη λειτουργία της σχολής και απέφυγαν τον τίτλο του αποφοίτου του ΜΥΛΩΝΟΠΟΥΛΕΙΟΥ ΟΡΦΑΝΟΤΟΦΕΙΟΥ.

          Τα χρόνια περνούν, η μια σειρά διαδέχεται την άλλη. Και κάθε φορά, κάθε σειρά βάζει και κάποιο λιθαράκι. Η ΔΣΕΝ γίνεται ΑΔΣΕΝ και τελευταία ΑΕΝ.

Τη συνέχεια την περιμένουμε, την διεκδικούμε με την βοήθεια της Πολιτείας. Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Ήδη 50 χρόνια επιτυχημένης λειτουργίας, παρ’ότι η σχολή μας είναι απόμερα, χωρίς αυτό να είναι εγωιστικό έχει γίνει σημείο αναφοράς. Θες η πάστα των σπουδαστών, σίγουρα ο τρόπος Διοίκησης και διδασκαλίας, θες η ωραία Κύμη και το περιβάλλον της όλα μαζί συντελούν ώστε οι απόφοιτοι της σχολής μας να είναι περιζήτητοι. Μη μας διαφεύγει ότι από εδώ έχουν περάσει και ιερά τέρατα της Ναυτικής Εκπαίδευσης και Διοίκησης. Κροντήρης – Μπάρμπα Βέκιος – Καπάκης – Δημαράκης και τόσοι άλλοι που είμαι υποχρεωμένος να τους ζητήσω συγνώμη που δεν τους αναφέρω.

          Ξέχωρα όμως από την επαγγελματική ικανότητα, τις γνώσεις, την εξέλιξη και την καταξίωση, στη Σχολή δημιουργούνται, αναπτύσσονται και διατηρούνται φιλίες και σχέσεις μεταξύ των σπουδαστών που αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου. Αντέχουν σ’όλες τις αντιξοότητες, τις δυσκολίες και τις απαιτήσεις των καιρών και πάντα αναφερόμεθα με αγάπη, σεβασμό, ανάμνηση και ότι άλλο λέγεται ανθρώπινο αίσθημα. «Είμαστε συμμαθηταί στην Κύμη». Κι αυτό λέει πολλά – Λέει τα πάντα.

Και κρατάει πάντα. Έτσι κι εσείς, είμαι σίγουρος, ότι θα συνεχίσετε αυτή την παράδοση. Αυτή την κουλτούρα.

Νέοι σπουδαστές,

Αυριανοί Πλοίαρχοι και συνάδελφοι,

          Πρέπει να γνωρίζετε ότι το επάγγελμα που επιλέξατε, είναι ένα επάγγελμα διαφορετικό από τα συνηθισμένα και για δυνατούς χαρακτήρες. Έχει μεγάλες απαιτήσεις, μεγάλες υποχρεώσεις. Είναι σύγχρονο και απαιτεί πολλές και ποικίλες γνώσεις. Θέλει όμως καρδιά. Και δείξατε οτι την έχετε, με αυτή την επιλογή σας.                                 

Η θάλασσα, είναι ο χώρος που ο Έλληνας μεγαλούργησε, απο αρχαιοτάτων χρόνων. Κράτησε ζωντανό τον πολιτισμό μας, τις ρίζες μας, την κουλτούρα μας. Μέσω αυτής, την διέδωσε σε ολόκληρο τον κόσμο. Η θάλασσα, είναι συνυφασμένη με την εθνική μας ανεξαρτησία, πάντα συνδεδεμένη με την πρόοδο, την ευημερία και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας.

Γιατί Ελλάδα δεν είναι ένα μικρό κομμάτι στεριάς, που βρέχεται απο θάλασσα, είναι η ίδια η θάλασσα, που αγκαλιάζει αυτό το μικρό, μα τόσο όμορφο κομμάτι στεριάς, που λέγεται Ελλάδα.

          Καλώς ήλθατε νέοι σπουδαστές. Πρέπει να μάθετε οτι ο χώρος που επιλέξατε για να σταδιοδρομήσετε, θέλει ήθος ξεχωριστό, σεβασμό πρoς όλους και κυρίως πρoς το αξίωμά σας.

Ξέχωρα απο τις γνώσεις και τα μυστικά του επαγγέλματος που οι καθηγητές σας θα σας διδάξουν, θα καλλιεργήσετε το θάρρος και την οξυδέρκεια, το ήθος και την υπερηφάνεια, την αυταπάρνηση και την αποφασιστικότητα, ώστε, όταν αποφοιτήσετε και αναλάβετε τα υψηλά καθήκοντα σας, να είστε οι άξιοι συνεχιστές του κλάδου μας. Ενός κλάδου, όπου η ικανότητα του, μας έχει κάνει σεβαστούς σ’όλο τον κόσμο,  μοναδικούς και περιζήτητους.

Και είμαστε όλοι υπερήφανοι γι’αυτό.

Με τον αέρα της νιότης σας και τις ιδέες σας , κάντε την δική σας επανάσταση, ώστε επιβάλλοντας τους δικούς σας κανόνες αυτοσεβασμού και πειθαρχίας, να πετύχετε αυτά που έχετε ονειρευτεί με αυτή την επιλογή σας.

          Ταυτόχρονα, απομονώστε, απομακρύνετε αυτούς που στο βωμό των ξένων προς εμάς σκοπιμοτήτων, θέλουν να σας εκμεταλλευτούν. Να σας καπελώσουν. Να κρυφτούν πίσω σας.

Έχουμε δώσει δείγματα αγώνων για βελτίωση όλων των παραμέτρων. Σας ανέφερα τα της πρώτης χρονιάς. Αγώνων όμως που αφορούσαν τη σχολή μας, τα θέματά μας, την καριέρα μας. Και μόνον αυτά.

Και πάντα είχαμε επιτυχίες. Οι παλαιότεροι θυμούνται τους αγώνες μας για να μην κλείσει η σχολή γύρω στο 1990 όταν κάποιοι άφρονες είχαν πάρει αυτή την απόφαση. Είχα την τύχη, αλλά και την τιμή να συμμετάσχω σαν Πρόεδρος της Λέσχης Αποφοίτων να απευθυνθώ προς τον τότε Πρωθυπουργό και Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Κ.Μητσοτάκη, για το άδικο, ακατανόητο και βεβαίως βλαβερό εκείνης της απόφασης. Μπροστάρηδες σ’αυτή την κίνηση ο Δήμαρχος Κύμης με όλους τους κατοίκους της και τους φορείς της. Και εισακουστήκαμε. Η σχολή συνέχισε τη λειτουργία της και θα συνεχίσει. Αρκεί οι ενέργειές μας, οι ενέργειες σας, να αποβλέπουν στα δικά σας θέματα και προβλήματα.

          Καλώς ήλθατε, νεαροί συνάδελφοι και αυτή η φετινή προσέλευση να γίνει και η αιτία να αλλάξουν κάποια μέτρα, ώστε να μη σας απογοητεύσουμε. Να σας κρατήσουμε κοντά μας. Θέλουμε την φρεσκάδα σας, τον αέρα σας, θέλουμε τις ιδέες σας και τα νιάτα σας.

Κι εδώ είναι που η Πολιτεία καλείται να παίξει τον σημαντικό, τον διαφορετικό της ρόλο. Με περισσότερο ρεαλισμό και αποφασιστικότητα. Έδωσε τα πρώτα δείγματα. Χρειάζονται όμως κι άλλα.

Ας φροντίσει για την συνέχεια.  Η βοήθεια θα είναι, είμαι σίγουρος γι’αυτό, απ’ όλους : εφοπλιστές, φορείς και ενώσεις. Οι ικανοί και με υψηλή μόρφωση Πλοίαρχοι είναι αυτοί που στηρίζουν τη Ναυτιλία μας. Είναι το ισχυρότερο όπλο με το οποίο θα περιχαρακώσουμε την ηγεμονία μας στο Παγκόσμιο Ναυτιλιακό στερέωμα.

          Να κατανοήσει, οτι η εκπαίδευση δεν μπαίνει στην ζυγαριά των σύν και πλήν. Χρειάζεται την διαφορετική σκέψη, που ήδη δείχνει. Ας φροντίσει όμως, να την μεταβιβάσει και σ’αυτούς, που δυστυχώς, έχουν άλλη άποψη και φέρνουν εμπόδια. Οι Πλοίαρχοι είναι οι στυλοβάτες της Ναυτιλίας, που με τη σειρά της, αποτελεί τον σταθερό πυλώνα της Εθνικής μας Οικονομίας. Της μόνης δραστηριότητας για την οποία η χώρα μας είναι παγκοσμίως γνωστή και βεβαίως σεβαστή.

          Μην απογοητεύουμε τον νεαρό δόκιμο, κύριοι της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, και τον διώξουμε. Η παραφροσύνη του πρόσφατου παρελθόντος, έκανε αρκετό κακό. Φτάνει. Ας φροντίσουμε να του προσφέρουμε σύγχρονες υλικοτεχνικές υποδομές, σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό, που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των σημερινών πλοίων και όχι μόνο.

- Ας του δώσουμε σωστούς και σωστά αμοιβόμενους καθηγητές, που θα του διδάξουν, όχι μόνο τα μαθήματα και τις άλλες ειδικές γνώσεις, αλλά  σε συνεργασία και με τη Διοίκηση, να του δώσουν  όλα εκείνα τα πολύτιμα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον Έλληνα Πλοίαρχο. Και πρώτα απ’ όλα, εντιμότητα, θάρρος, υπερηφάνεια και βεβαίως,  σεβασμό και πειθαρχία.

-         Να του δώσουμε καλύτερη προοπτική

-         Εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση των σπουδών του

-         Κοινωνική καταξίωση

Καλώς Ήλθες λοιπόν νεαρέ δόκιμε,

Το επάγγελμα μας δεν είναι μόνο δύσκολο.

Είναι ιδιαίτερο, ξεχωριστό, γοητευτικό, γενναίο. Είναι όμορφο. - Θα σε κάνει περήφανο.                                                        

Θα σου δώσει τη δυνατότητα, γρήγορα να αναρριχηθείς στις υψηλότερες βαθμίδες και να κυβερνάς τα σύγχρονα και μοντέρνα μεγαθήρια κάθε κατηγορίας πλοία. Θα σου δώσει γρήγορα υψηλά οικονομικά οφέλη. Θα σου δώσει  τη δυνατότητα να εξελιχθείς σε στέλεχος της Ναυτιλίας μας, στα γραφεία στην Ελλάδα ή το εξωτερικό.

          Καλώς ήλθες στη μεγάλη οικογένεια των Πλοιάρχων, στη μεγάλη οικογένεια της Ναυτιλίας.

          Σου εύχομαι καλή πρόοδο και όταν με το καλό αποφοιτήσεις να έχεις πάντα καλά ταξίδια, ο Άη Νικόλας πάντα στην πλώρη σου και κάθε φορά να γυρνάς σπίτι σου, στην οικογένειά σου, με υγεία και χαρά. Σε μια γωνιά δε του μυαλού σου πάντα να υπάρχει χώρος για την Ακαδημία σου, τη σχολή μας, τη διοίκηση και τους καθηγητές σου, τους συμμαθητές σου και την ωραία Κύμη με τους φιλόξενους κατοίκους,  την ιστορία της και τις ομορφιές της, την οποία και ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την ζεστή της φιλοξενία 50 χρόνια τώρα, την οποία είμαι βέβαιος ότι θα δείξει και στα επόμενα 50 χρόνια.