ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ :

"ΤΑ ΝΑΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ"

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΠΕΠΕΝ, Ε. ΚΟΥΖΙΛΟΥ

      Θέλω να ευχαριστήσω το ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ και προσωπικά τον Πρόεδρο, καθηγητή κύριο Δημήτριο Βλάχο για την εξαιρετική τιμή που μου έκαναν και με κάλεσαν σ’αυτή την Ημερίδα με θέμα : « Τα ναυτικά και ναυτιλιακά επαγγέλματα – Εκπαίδευση και προοπτικές απασχόλησης».

Ένα θέμα που αφορά το σύνολο των Πλοιάρχων αλλά και όλων των άλλων που σχετίζονται με την Ελληνική Ναυτιλία, την πρώτη στην Ευρώπη και από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.

Η τιμή είναι ακόμη μεγαλύτερη διότι συμμετέχω και σαν ομιλητής και αν λάβουμε υπ’όψιν το ποιος είναι ο οργανωτής, ποιος είναι ο συντονιστής, ποιοι είναι οι υπόλοιποι ομιλητές στο panel, τότε η θέση μου είναι κανονικά στο ακροατήριο, για να παρακολουθήσω, για να ακούσω και έστω σ’αυτή την ηλικία να μάθω.

Είμαι σίγουρος, ότι η Ημερίδα θα στεφθεί με απόλυτη επιτυχία, όχι μόνο για την άρτια οργάνωσή της σε έναν πράγματι εξαιρετικό και πάντα φιλόξενο χώρο όπως είναι ο χώρος του ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ, το όνομα του οποίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη Ναυτική Εκπαίδευση και με τεράστια προσφορά σε όλους τους τομείς αλλά διότι όλοι οι συντελεστές αποβλέπουν, το λέει άλλωστε και ο τίτλος της Ημερίδας, στο να αναδείξουν το προβάλλουν και να τεκμηριώσουν την σημασία της εκπαίδευσης σ’ένα χώρο δύσκολο και απαιτητικό, όπως είναι ο χώρος της Ναυτιλίας και τις προοπτικές στο ευρύτατο φάσμα των Ναυτιλιακών και παράπλευρων ασχολιών.

Σε ένα χώρο που η δύναμη, η σημασία και η προσφορά του του είναι γνωστή σε όλους, γιατί βοηθά και συντελεί στην ανάπτυξη κάθε μορφής, κάθε κράτους.

Σίγουρα έχουν γίνει παρόμοιες εκδηλώσεις και στο παρελθόν αλλά επιτρέψατέ μου να πω, δεν διστάζω, ότι μάλλον απέβλεπαν ή τουλάχιστον ξέφυγαν του σκοπού τους και κατέληξαν σε κοσμοπολίτικη ή εκθεσιακής μορφής εκδήλωση, όπου τον πρώτο λόγο είχαν οι φιλοφρονήσεις, οι χαιρετισμοί, οι δημόσιες σχέσεις ή και ακόμη το χάϊδεμα των αυτιών.

Προβλέπω όμως ότι αυτή τη φορά θα ξεφύγουμε από τα τετριμμένα. Όπως είπα η πρωτοβουλία του ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ και των άλλων συμμετεχόντων, η μακρόχρονη πείρα τους, τουλάχιστον στα Παιδαγωγικά και οι καταγεγραμμένες επιτυχίες τους το εγγυώνται.

Αν καταφέρουμε δε και εκμεταλλευόμενοι αυτή την τεράστια εμπειρία και την συνδυάσουμε, την «παντρέψουμε» με τις ιδιαιτερότητες που έχει ο χώρος της Ναυτιλίας, τότε πράγματι θα έχουμε ένα απόλυτα θετικό και χρήσιμο εργαλείο που αν το χρησιμοποιήσουμε σωστά, τότε και ο στόχος θα έχει επιτευχθεί.

Είναι λάθος να νομίζει κάποιος ότι Ναυτιλία είναι μόνο το πλοίο, ο Πλοιοκτήτης ή ο Εφοπλιστής. Είναι μια ολόκληρη αλυσίδα με πολλές δραστηριότητες. Πλοία έχουμε πολλά, σύγχρονα, μοντέρνα κάθε τύπου και μεγέθους, τελευταίας τεχνολογίας.

Αυτό το ξέρουν όλοι, σε όλο τον κόσμο. Είμαστε οι πρώτοι και πολλοί μας βλέπουν με ζήλια και φθόνο. Βλέπετε δεν δέχονται το ότι μια μικρή χώρα σε έκταση όπως η Ελλάδα είναι πρώτη σε μια τέτοιου μεγέθους δραστηριότητα, όπως είναι η Ναυτιλία, της μόνης δραστηριότητας για την οποία η Ελλάδα είναι παγκοσμίως γνωστή και βεβαίως σεβαστή.

Αυτή όμως η δραστηριότητα για να διατηρηθεί και γιατί όχι, να πάει ακόμη πιο ψηλά, ξέχωρα από τα πλοία, τα εργαλεία της δουλειάς αν μπορώ να τα πω έτσι, χρειάζεται και το ανθρώπινο δυναμικό το οποίο και θα τα επανδρώσει. Επιπρόσθετα χρειάζεται και το στελεχιακό εκείνο δυναμικό που θα στελεχώσει και τα γραφεία των εφοπλιστικών εταιρειών στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Σήμερα όμως που μιλάμε καταγράφεται μια σημαντική έλλειψη Αξιωματικών σε παγκόσμιο επίπεδο. Κι αυτό δεν το λέω εγώ που πιθανόν κάποιος, «ελαφρά τη καρδία» θα πεί «έλα τώρα συνδικαλιστής είναι … τι άλλο θα πεί». Σίγουρα κάνει λάθος και ως προς το πρόσωπο και ως προς τη φιλοσοφία που τον διέπει.

Το λένε και το αποδεικνύουν με απόλυτα τεκμηριωμένα στοιχεία οι πλέον αξιόπιστοι οργανισμοί και φορείς, BIMCO, Ευρωπαϊκή Ένωση κτλ. Το λέω εγώ που αν θέλετε το ζω και το βιώνω καθημερινά με τις ζητήσεις που έχουμε στην Πανελλήνια Ένωση Πλοιάρχων.

Σας διαβεβαιώνω λοιπόν ότι το πρόβλημα της έλλειψης Αξιωματικών καταστρώματος και όχι μόνον έχει πάρει τον τελευταίο καιρό ανησυχητικές διαστάσεις και πρέπει σύντομα, τώρα, να μας απασχολήσει όλους, αν πράγματι θέλουμε  να διατηρήσουμε την Ελληνική ναυτιλία στην θέση που της πρέπει, η  οποία δεν είναι άλλη από τη θέση της κορυφής.  «Το φύλαξαι τ’αγαθά χαλεπώτερον του κτίσασθε εστί» και αν δεν το εννοήσουμε απόλυτα, τότε, λυπάμαι, η κατάσταση θα ξεφύγει, θα τα χάσουμε όλα.

Ερευνώντας όμως τις αιτίες που μας οδήγησαν σ’αυτή την πραγματικά δύσκολη κατάσταση και αναλύοντας τα ευρήματα, μπορούμε αβίαστα να συμπεράνουμε οτι, τα λάθη που έγιναν είναι πολλά, ξέχωρα από τις όποιες συγκυρίες. Και τα λάθη τα έκαναν όλοι.  Κυρίως όμως η Πολιτεία η οποία ποτέ δεν μέτρησε τους Πλοιάρχους, τους Ναυτικούς και την προσφορά της Ναυτιλίας, στο πραγματικό τους μέγεθος και αξία.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο οτι τις τελευταίες δεκαετίες οι συνθήκες εργασίας στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκαν σημαντικά. Νέες ευκαιρίες για δουλειά, για μόρφωση και για ανάπτυξη οδήγησαν χιλιάδες νέους προς άλλες κατευθύνσεις. Η Ελλάδα έπαψε να είναι μια χώρα που εξήγαγε χιλιάδες ικανά χέρια στην αλλοδαπή προς εξεύρεση εργασίας. Αντίθετα εξετάζοντας και τα τελευταία απογραφικά, έχουμε μεγάλο αριθμό εργατών που εργάζονται στη χώρα μας (μήπως ξέρει κανένας πόσους ;) Αυτά όμως, εν τάχει, είναι συγκυρίες, αλλαγές και μεταβολές, που συνετελέσθησαν με την πάροδο του χρόνου.

Αυτό όμως που είναι καταλυτικό και απαράδεκτο είναι τα λάθη όλων των εμπλεκομένων που συνετέλεσε στην δραματική έλλειψη Αξιωματικών καταστρώματος.

Ένα θολό τοπίο, ομιχλώδες, με αμφίβολη προοπτική, με πράξεις που απαξίωσαν τον κλάδο, όταν όλη η παγκόσμια κοινότητα τους χειροκροτεί, με πρόχειρα και πολλές φορές άστοχα μέτρα από τη μεριά της πολιτείας, που αντί να βελτιώνουν ή τουλάχιστον να ακολουθούν τους άλλους κλάδους είναι μαζί με πολλά άλλα, αυτά που συνετέλεσαν, στο να απομακρυνθεί ο Έλληνας από τον χώρο και να δημιουργηθεί αυτό το κενό.

Πρόσκαιρα «κέρδη» με αμφισβητούμενη αξία που σε σύντομο χρόνο φάνηκε μηδενική και οδήγησε σε μια αλόγιστη χρήση αλλοδαπών Πλοιάρχων και Αξιωματικών, επιδείνωσε το κακό και τώρα «τρέχουμε» όλοι για να αναστρέψουμε αυτή την κατάσταση.

Ο αγώνας όμως είναι σκληρός, η προσπάθεια πρέπει να είναι μεγάλη και απ’ όλους ανεξαιρέτως.

Αν αναλογισθούμε δέ οτι η έλλειψη αυτή είναι και παγκόσμια και οι μελέτες δείχνουν οτι έχει αυξητικές τάσεις, τότε όλοι αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της προσπάθειας που θα πρέπει να καταβάλλουμε, για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τα πράγματα. Για να αναστρέψουμε το κλίμα. Καθ’όσον πιστεύω ότι είναι αναστρέψιμο. Η ανεργία κυρίως στους νέους και μάλιστα πτυχιούχους είναι σε υψηλά νούμερα.

Η μεγαλύτερη όμως προσπάθεια που πρέπει να γίνει είναι η αλλαγή νοοτροπίας απ’ όλους. Κακά μοντέλα, που δεν επιτρέπουν να ξεφύγουμε από την πεπατημένη, συντεχνιακές νοοτροπίες, απ’ όπου και αν προέρχονται, η λογική του «δος υμίν σήμερον» χωρίς να βλέπουμε πιο μακριά, με κανένα τρόπο δεν εξασφαλίζουν οτι τα όποια κίνητρα που θα θεσπιστούν, θα φέρουν και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Όταν λοιπόν απομακρυνθούμε από τα ανωτέρω τότε θα πρέπει όλοι μαζί να καθίσουμε στο τραπέζι, να βάλει ο καθένας τις προτάσεις του, να τις αναπτύξει, με επιχειρήματα όμως και τότε να είσθε σίγουροι οτι θα βγεί η σωστή «πρόταση» πρός τους νέους που θα είναι και πειστική και θα έχει ελπίδες επιτυχίας.

Σ’αυτές τις προτάσεις κυρίαρχη θέση θα έχει η αλήθεια, η πραγματικότητα και ο ρεαλισμός. Δεν πείθεται ο νέος σήμερα με διαφημιστικά «τρύκ» του παρελθόντος, τα οποία εκτός των άλλων ήταν «κακόγουστα», πρόχειρα, σε λάθος χρόνο, σε λάθος τόπο και από λάθος ανθρώπους.

Η «πρόταση» που θα  παρουσιαστεί στο νέο, πρέπει να είναι σαφής, έστω και αν σε κάποια σημεία, κάποτε, παρουσιάζει και δυσκολίες. Να τους εξασφαλίζει πρώτα απ’ όλα αξιοπρέπεια, που τόσο αβασάνιστα τσακίσαμε τελευταία, αναβαθμισμένη εκπαίδευση, προστατευόμενη απο διάφορους «ιούς» που τελευταία την ταλανίζουν, διασφάλιση εργασίας, προοπτική που να λέει οτι, στα «δύσκολα», καθ’ όσον  θα έλθουν και αυτά, θα έχει βοήθεια για να τα ξεπεράσει και όχι αγανακτισμένος θα ρίξει «μαύρη πέτρα» και θα μονολογεί «γιατί»;

Σκηνές με χειροπέδες για να ικανοποιηθούν κάποιοι, πρωτοσέλιδα εφημερίδων που παρουσιάζουν τον χώρο σαν σε τριτοκοσμική χώρα, αναλύσεις ειδικών και όχι μόνον, έκαναν μεγάλο κακό και ο νέος είναι «μουδιασμένος», διστακτικός.

Ποιος από μας δεν έχει δεί και δεν έχει αγανακτήσει με τους διάφορους λαλίστατους ξερόλες, τους μαϊντανούς και τις γλάστρες ; Υπάρχει κανένας ;

Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και να τα ξεπεράσει όλα αυτά.

Στα κίνητρα τέλος πρέπει να εξετασθούν και να υιοθετηθούν εκτός των ανωτέρω και μερικά που πραγματικά θα βοηθήσουν, όπως η μείωση της θητείας και γιατί όχι, η κατάργηση της, ο εκσυγχρονισμός των παρεχομένων γνώσεων ώστε να ανταποκρίνονται στην εποχή μας, η αναβάθμιση του τίτλου σπουδών και του καταληκτικού διπλώματος. Αλήθεια, σε τι βαθμίδα ανήκουν η ΑΕΝ ; 

Με ρωτάνε και δεν ξέρω να απαντήσω. Ρωτώ κι εγώ και μου τα μασάνε. Μπορεί να λειτουργήσει έτσι ; Μπορεί να φέρει νέους ;

Κίνητρο επίσης που θα προσελκύσει τον νέο είναι, «επιτέλους», η αναπροσαρμογή των συντάξεων και των εφ'άπαξ παροχών σε επίπεδο ανάλογο των άλλων εργαζομένων. Πώς να τραβήξεις τον νέο, όταν ο πατέρας του, ο συγγενής, ο γείτονας, ο χωριανός του, έτυχε τέτοιας μεταχείρισης στην απομαχία του; Σίγουρα έγιναν και γίνονται βήματα. Δεν το ισοπεδώνω όλα.

Αφού λοιπόν συμφωνήσουμε και αναμορφώσουμε και την επικοινωνιακή πολιτική μας, τότε να προσεγγίσουμε το νέο στο χώρο του, έγκαιρα με απλότητα και ειλικρίνεια, να του εκθέσουμε όχι μόνο τα καλά, αλλά την πραγματικότητα που εγώ προσωπικά πιστεύω, οτι είναι ευοίωνη και με προοπτική και θα δώσει λύσεις και διέξοδο στην αγωνία και την απελπισία που έχει συσσωρεύσει η μεγάλη ανεργία που μαστίζει  τους νέους μας.

Να μπορέσουμε ειλικρινά και υπεύθυνα να απαντήσουμε στις ερωτήσεις και στους προβληματισμούς τους, να τους δώσουμε χρόνο να σκεφτούν.

Τέλος, «κίνητρα» στην δημιουργία της πρότασης που θα κάνουμε προς τους νέους, είναι να καθίσουμε κι εμείς και να ερευνήσουμε και να αναλύσουμε το λάθος μας, τα λάθη μας θα έλεγα, να βρούμε το route cause, την causa proxima και αφού καταλήξουμε να δεσμευτούμε οτι οι πρακτικές και οι μέθοδοι που μας οδήγησαν σ’ αυτό το σημείο δεν θα ξανακολουθηθούν ( Lesson to be learned to avoid reoccurrence ) σύμφωνα και με τις επιταγές του ISM CODE και ISO Standards.

Και βεβαίως να αποβάλλουμε μικρόψυχες και μικροκομματικές πολιτικές. Να αποβάλλουμε συντεχνιακές νοοτροπίες, στρουθοκαμηλισμό και μεμψιμοιρίες.

Να προχωρήσει κύριε Γενικέ Γραμματέα του ΥΕΝ  μια και μιλάμε για εκπαίδευση, Καθηγητά  κε Τζωάννε, με το άρθρο 14 του τελευταίου νόμου. Είναι κίνητρο κι αυτό. Στο κάτω κάτω είναι και νόμος του κράτους που η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε.

Εδώ λοιπόν ξέχωρα από τα άλλα είναι που η Πολιτεία, μέσω της εκπαίδευσης, καλείται να δώσει την βοήθεια που χρειάζεται σ’αυτή τη δύσκολη ηλικία. Παρ’ότι ο ρόλος, η ιδέα του επαγγελματικού προσανατολισμού είναι νέος στην χώρα μας, τα μέχρι τούδε αποτελέσματα κρίνονται εξαιρετικά, χάριν βεβαίως και της προσπάθειάς των διδασκόντων.

Στην ηλικία λοιπόν αυτή που θα απευθυνθούμε και βεβαίως στις περιοχές που προσφέρονται καθ’ όσον οι παραδοσιακές ναυτομάνες είναι πλέον «στείρες», ο κάθε νέος βρίσκεται σε μια σημαντική περίοδο της ζωής του, όχι μόνο γιατί συντελούνται μεγάλες αλλαγές (σωματικές-νοητικές-κοινωνικές κτλ) αλλά και γιατί πρέπει να πάρει αποφάσεις και να κάνει σχέδια για τη ζωή του, για το μέλλον του.

Να λοιπόν ο σημαντικός ρόλος του επαγγελματικού προσανατολισμού, που πρέπει να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο, να πάρει την θέση που δικαιούται  και αξίζει με περισσότερους καθηγητές, ειδικούς, περισσότερες ώρες διδασκαλίας, ώστε να μπορέσει να βοηθήσει και να κατευθύνει τον ανήσυχο και προβληματισμένο νέο, για να πάρει το δρόμο που του πάει καλύτερα.

 Αφού λοιπόν ο νέος της Λυκειακής ηλικίας, έχει κατά κάποιο τρόπο «υποψιαστεί», μέσω του μαθήματος του επαγγελματικού προσανατολισμού, θα μπορέσει να γεφυρώσει τις εσωτερικές του κλίσεις, με τις δυνατότητες της αγοράς εργασίας. Θα βοηθηθεί να κάνει την αυτογνωσία του, να γνωρίσει και να αξιολογήσει τον εαυτό του μέσα από τις επιδράσεις του περιβάλλοντος και ταυτόχρονα να έχει μια όσο την καλύτερη πληροφόρηση για την αγορά εργασίας, καθ’όσον μέχρι τώρα τα είχε όλα θολά.

 Αφού λοιπόν γίνουν αυτά , σαν «προκαταρκτικοί κύκλοι σπουδών» ας μου επιτραπεί να πω έτσι, τότε και να του μιλήσουμε για Ναυτιλία, για πλοία, για ευκαιρία, για καριέρα και προοπτική. Να του  πούμε ότι το επάγγελμα του Πλοιάρχου, του Αξιωματικού γενικά είναι ένα επάγγελμα διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Είναι για δυνατούς χαρακτήρες, με πολλές γνώσεις και ικανότητες. Αυτές οι γνώσεις και οι ικανότητες που θα αποκτήσουν κατά την διάρκεια της φοίτησης τους, μαζί με το θάρρος, το ήθος, την οξυδέρκεια, την υπερηφάνεια και την αποφασιστικότητα, θα τους βοηθήσουν, σύντομα να εξελιχθούν και να αναλάβουν τα υψηλά καθήκοντα διακυβέρνησης σύγχρονων και μοντέρνων μεγαθηρίων κάθε κατηγορίας πλοία. Και πιστέψτε με είναι μεγάλη δουλειά να κυβερνάς πλοία. Με 10δες μέλη πληρώματα, με χιλιάδες επιβάτες, γνωρίζοντας άλλους κόσμους, άλλους πολιτισμούς, αποκτώντας γνώσεις και χίλια δυο άλλα «πολλών δ’ ανθρώπων είδεν άστεα και νόμων έγνω…)

Κι όλα αυτά, θα συνοδεύονται από υψηλά οικονομικά οφέλη, που καμία άλλη κατηγορία εργαζομένων δεν τα έχει και μάλιστα σε τόσο μικρή ηλικία. Θα του δώσει επιπρόσθετα και τη δυνατότητα κάποια στιγμή να εξελιχθεί σε στέλεχος της Ναυτιλίας, με απασχόληση σε υψηλές θέσεις στα γραφεία, στην Ελλάδα ή το Εξωτερικό, πάντα καλά αμοιβόμενες και σίγουρα μακριά από το μίζερο και στενάχωρο περιβάλλον του υπαλλήλου, με κάθε σεβασμό στην εργασία που ο καθένας έχει.

Να τους δώσουμε την πληροφορία ότι η θάλασσα είναι ο χώρος που ανέδειξε όχι μόνο τη ναυτοσύνη του Έλληνα, αλλά και τις σπάνιες ικανότητες του να διαχειρίζεται το μεγαλύτερο στόλο στον κόσμο. Ότι μπορεί φοιτώντας δωρεάν σε μια από τις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού (Α.Ε.Ν.) να γίνει Αξιωματικός, Πλοίαρχος, ή Μηχανικός του Εμπορικού μας Ναυτικού και να ακολουθήσει ένα επάγγελμα που του δίνει τη δυνατότητα να εξασφαλίσετε άμεσα το μέλλον του και να πραγματοποιήσετε τις φιλοδοξίες του.

Η πρώτη Ναυτιλία του Κόσμου, η Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία τον περιμένει για να παραμείνει πρώτη.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια η Εμπορική Ναυτιλία γνώρισε μια τεχνολογική επανάσταση, χωρίς προηγούμενο, με αποτέλεσμα να σημειωθεί μια δραματική αλλαγή στη σύνθεση του στόλου της. Υπερδεξαμενόπλοια (πλοία πάνω από 200.000 τόνους dwt, υπερμεγέθη φορτηγά ξηρού φορτίου (bulk carriers) πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, χημικών ουσιών, υγραερίων και επιβατηγά πλοία συνθέτουν σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του στόλου μας. Τα σύγχρονα πλοία είναι αυτοματοποιημένα με εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας.

Η εμπορική ναυτιλία μας, για να μπορέσει να διατηρήσει και να βελτιώσει το δυναμισμό της, χρειάζεται ικανά και καταρτισμένα στελέχη που να διευθύνουν και να λειτουργήσουν τα πλοία της με ασφάλεια και επιτυχία. Για τον λόγο αυτό το ΥΕΝ έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην ποιοτική αναβάθμιση της Ναυτικής Εκπαίδευσης, σύμφωνα και με τις απαιτήσεις των Διεθνών Συμβάσεων. Με τον τελευταίο νόμο έγινε και ένα σημαντικό βήμα προς περαιτέρω βελτίωση.

Χρειάζονται όμως κι άλλα μέτρα κι άλλα βήματα, με τόλμη, με αποφασιστικότητα. Η Ναυτιλία είναι ο πυλώνας της Εθνικής μας οικονομίας και οι Έλληνες Αξιωματικοί είναι οι σταθεροί πυλώνες της Ελληνικής Ναυτιλίας.

Οι απόφοιτοι των Α.Ε.Ν. αποκτούν τίτλο σπουδών Τρίτης Βαθμίδας Εκπαίδευσης και ταυτόχρονα το δίπλωμα Αξιωματικού Γ’ τάξης, Πλοιάρχου ή Μηχανικού Ε.Ν. Επίσης μπορούν να πραγματοποιήσουν μεταπτυχιακές σπουδές σε Σχολές του Εσωτερικού και Εξωτερικού σε ειδικότητες που είναι αναγκαίες στο χώρο της Ναυτιλίας. Σε θέσεις περιζήτητες, με υψηλές απολαβές που άλλοι και ιδιαίτερα σε τόσο μικρή ηλικία, ούτε που τις ονειρεύονται.

Να εξηγήσουμε στους νέους που θα απευθυνθούμε ότι από τη στιγμή που ένας απόφοιτος Λυκείου επιλέξει τη σταδιοδρομία στη ναυτιλία, έχει προοπτικές για άμεση επαγγελματική αποκατάσταση και στη συνέχεια για επαγγελματική εξέλιξη με σημαντικές οικονομικές απολαβές, σε ηλικία που οι περισσότεροι νέοι, οι οποίοι ακολουθούν άλλες επαγγελματικής κατευθύνσεις, δεν έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους.

Να μάθει ο νέος ότι η σταδιοδρομία στη Ναυτιλία, δεν περιορίζεται μόνο στα πλοία. Γύρω από αυτά δραστηριοποιούνται και πολλοί άλλοι κλάδοι οικονομικής δραστηριότητας, όπως ναυτιλιακές επιχειρήσεις, ναυπηγήσεις, επισκευές, εφοδιασμοί, πρακτορεύσεις, νηογνώμονες, ασφαλίσεις, παρεμφερείς Δημόσιοι και ιδιωτικοί Οργανισμοί κ.α. Αυτοί προσφέρουν εναλλακτικές δυνατότητες απασχόλησης και ουσιαστικές προοπτικές εξέλιξης, ανάλογα με τη θέληση και τη φιλοδοξία του καθενός.

Με τις γνώσεις και την εμπειρία που αποκτά ο Αξιωματικός όταν υπηρετεί στα πλοία, έχει όλες τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που του επιτρέπουν να σταδιοδρομήσει αργότερα και στην ξηρά. Πολλά ανώτατα στελέχη που απασχολούνται σήμερα στους παραπάνω κλάδους, προέρχονται από τις τάξεις των Αξιωματικών του Εμπορικού Ναυτικού.

Τέλος, θα ήταν χρήσιμο να αναφερθεί, αν και κάπως τα πράγματα είναι δυσκολότερα, γιγαντισμός και παγκοσμιοποίησης γάρ, ότι οι μεγαλύτερες ναυτιλιακές εταιρείες στην Ελλάδα και από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, κτίστηκαν από Πλοιάρχους κυρίως και αναφέρομαι ζητώντας εκ των προτέρων συγνώμη απ’αυτούς και είναι πολλοί που θα παραλείψω :

Καπτ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ   COSTAMARE

Καπτ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΚΟΣ                           TSAKOS

Καπτ.ΝΙΚΟΛΑΣ ΛΑΙΜΟΣ                                  ENESEL

Καπτ.ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΣΤΑΜΑΤΗΣ                   ELETSON

Καπτ.ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΝΕΣΗΣ                                EUROPEAN NAVIGATION

Καπτ.ΠΑΡΗΣ ΔΡΑΓΝΗΣ                                     GOLDEN PORT

Καπτ.ΓΙΑΝΝΗς ΝΟΜΙΚΟΣ                                POSEIDON

Καπτ.ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΧΑΤΖΗΕΛΕYΘΕΡΙΑΔΗΣ      ΕLETSON

και πάρα πολλοί άλλοι που ζητώ συγνώμη για την παράλειψη.

         Εν κατακλείδι, θα κλείσω με μια ξεκάθαρη και απόλυτα κατανοητή γνώμη για το επάγγελμα, την σταδιοδρομία και την εξέλιξη στο ναυτικό και ναυτιλιακό χώρο.

 Το ναυτικό επάγγελμα είναι ωραίο και επικερδές.

 Αυτή τη στιγμή σ’όλα τα Ναυπηγεία του κόσμου εκτελούνται παραγγελίες για κτίσιμο νέων πλοίων κάθε κατηγορίας και μεγέθους για λογαριασμό των Ελλήνων. Το οικονομικό δε μέγεθος ανέρχεται σε «ιλιγγιώδη ποσά».

 Η ζήτηση σε στελέχη είναι ανάλογη, είναι μεγάλη και αυτό πρέπει να το μάθει ο νέος του Λυκείου.

 Έχουμε υποχρέωση όλοι μας να φροντίσουμε να φτάσει αυτή η πληροφορία. Είναι άδικο, είναι κρίμα από δική μας αν θέλετε ολιγωρία να συντελούμε και εμείς στην καταδίκη του νέου στην ανεργία.