ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Π.Ε.Π.Ε.Ν. κ.ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΥΖΙΛΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΚΟΠΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΩΝ ΠΛΟΙΑΡΩΝ

14  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2004 – Ο.Λ.Π.

 

Σεβασμιώτατε,

Κύριε Υπουργέ,

Κύριοι πρώην Υπουργοί,

Κύριε Νομάρχα,

Κύριε Δήμαρχε,

Κύριε Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πειραιώς,

Κύριε Προεδρε της Ε.Ε.Ε. και των άλλων Ενώσεων,

Κύριε Γενικέ της ΠΝΟ και κύριοι συνάδελφοι των ναυτεργατικών σωματείων,

Κυρίες και Κύριοι προσκεκλημένοι,

Αγαπητές συναδέλφισσες και Αγαπητοί συνάδελφοι,

 

Οι Πλοίαρχοι πάσης τάξεως, η νέα Διοίκηση της Ενώσεως  μας και εγώ προσωπικά σας απευθύνουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για την χαρά, αλλά και την τιμή που μας δίνετε και σας έχουμε σήμερα κοντά μας, στην καθιερωμένη γιορτή της Ενώσεώς μας, η οποία έχει γίνει πλέον θεσμός. Αυτή τη γιορτή, αυτόν τον θεσμό τον θεωρούμε και γιορτή ολόκληρης της μεγάλης Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας. 

Κι αυτή τη χρονιά σας υποδεχόμεθα πάλι στο χώρο του ΟΛΠ που με χαρά μας παρεχώρησε ο πρόεδρός του κος ΣΩΤΗΡΗΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ, φίλος των Πλοιάρχων, υποστηρικτής του έργου τους, φίλος και υποστηρικτής της Ελληνικής Ναυτιλίας.

Τον ευχαριστούμε θερμά. Ο Πειραιάς είναι το δεύτερό μας σπίτι κε Προεδρε και με χαρά και ικανοποίηση βλέπουμε την πρόοδο των έργων που στην ολοκλήρωσή τους θα δείχνουν ένα άλλο λιμάνι, πανέτοιμο να υποδεχτεί και να φιλοξενήσει τους πολυάριθμους επισκέπτες των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, οι οποίοι θα είναι κάτι διαφορετικό, απ’αυτό που μέχρι τώρα έχουμε δεί και ξέρουμε. 

Αν δέ καταφέρουμε, να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις, ώστε να γίνει ο Πειραιάς ένα σύγχρονο ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ικανό να παράσχει υπηρεσίες υψηλού επιπέδου, όπως οι καιροί απαιτούν, τότε θα μπορούμε να πούμε οτι η Ελληνική Ναυτιλία, απέκτησε ένα HOME PORT, αντάξιο του μεγέθους και της ιστορίας της. 

Σ’αυτή λοιπόν τη γιορτή, που η παρουσία όλων σας της δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα και ξεχωριστή αξία, μας δίνετε η ευκαιρία να διατυπώσουμε θέσεις, προτάσεις αλλά και προβληματισμούς. Θέσεις και προτάσεις όχι μονο για τον χώρο μας, το χώρο των Πλοιάρχων, αλλά και για τον ευρύτερο χώρο της Ναυτιλίας. Είναι η συμβολή των  Πλοιάρχων στο Εθνικό Κεφάλαιο που λέγεται Εμπορική Ναυτιλία, της μόνης, (και το τονίζω αυτό), οικονομικής δραστηριότητας για την οποία η Ελλάδα είναι παγκοσμίως γνωστή και σεβαστή απ’όλους.  

Πρωτού όμως αναφερθώ σ’ολα αυτά , θεωρώ υποχρέωσή, που είναι και υποχρέωση όλων μας, να σας ζητήσω να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή, γι’αυτούς που σήμερα δεν είναι κοντά μας. Γι’αυτούς που χάθηκαν και έφυγαν νωρίς και εντελώς άδικα.

 

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ 

 

Κυρίες και Κύριοι,

Φίλες και Φίλοι της Ένωσης Πλοιάρχων και της Ναυτιλίας,

 

Η καινούργια χρονιά, που είναι και ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΧΡΟΝΙΑ, βρίσκει την χώρα μας σε υψηλούς ρυθμούς προετοιμασιών, σ’ όλους τους τομείς, προκειμένου να φέρει σε πέρας αυτό το ωραίο, το μεγάλο και αληθινό εγχείρημα της διεξαγωγής των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ. Αγώνες στους οποίους η χώρα μας έχει να επιδείξει αρκετές διακρίσεις, κατακτώντας χρυσά μετάλλια, σε αθλήματα, που έχουν σχέση με τη θάλασσα.

  Αγώνες που θα συμβάλλουν ουσιαστικά στην προβολή και ανάδειξη της εικόνας της νέας Ελλάδας, με σύγχρονες υποδομές και βελτιωμένες υπηρεσίες.

  Βρίσκει όμως και την Εμπορική της Ναυτιλία ξανά στο υψηλότερο βάθρο της παγκόσμιας κατάταξης, κατακτώντας για άλλη μια χρονιά, με τις επιδόσεις της, χρυσό μετάλλιο. Επιδόσεις που προκαλούν θαυμασμό αλλά και φθόνο.

Αυτή η συνεχής διάκριση και οι υψηλές επιδόσεις αποτέλεσμα της μακρόχρονης ιστορίας του Έλληνα με το υγρό στοιχείο, δεν είναι συμπτωματική, συγκυριακή και τυχαία. Υπάρχει μια ιστορία χιλιάδων ετών. Και δικαιολογημένα, κάποιοι ισχυρίζονται, ότι στο αίμα του Έλληνα, το αλάτι, είναι περισσότερο.

  Για να μπορέσουμε όμως να κρατηθούμε σ’ αυτή τη θέση, με το μετάλλιο του πρώτου νικητή (το χρυσό) να κρέμεται με υπερηφάνεια στο στήθος μας, δεν αρκούν μόνο αυτά. Στη δύσκολη, σκληρή και άκρως ανταγωνιστική εποχή μας, ιδιαίτερα στο χώρο της ναυτιλίας και στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία, οι εξελίξεις τρέχουν με υψηλές ταχύτητες. Τα δεδομένα αλλάζουν συνεχώς. Οι ψυχροί αριθμοί των  τραπεζών, έχουν τον πρώτο ρόλο και πολλές φορές, γίνονται εκτός από ψυχροί και στρυφνοί. Ζούμε στις μέρες μας τέτοιο φαινόμενο που θέτει σε κίνδυνο την κατηγορία τω κρουαζιερόπλοιων και εκατοντάδες ναυτικούς στην αγωνία και απόγνωση.

  Οι νόμοι και οι κανονισμοί γίνονται διαρκώς περισσότεροι. Πάνω στους παλιούς προστίθενται νέοι, πριν καλά καλά αρχίσουν εφαρμοζόμενοι. Το νομικό πλαίσιο και αυτό μεταβάλλεται. Και δείχνει σε κάποια θέματα να έχει παραφρονήσει.

Διάφορες και ανεξήγητες αποφάσεις, ξένες προς τη Ναυτιλία, πολλές φορές υπερτερούν...

Τα κτυπήματα πολλά και ποικίλα. Και πολλές φορές, όπως όλοι έχουμε δει και διαπιστώσει, είναι και κάτω από τη μέση.

Αν θέλουμε λοιπόν να διατηρηθούμε στην πρώτη θέση, πρέπει να επαγρυπνούμε. Πέρα όμως από την επαγρύπνηση πρέπει να βοηθήσουμε όλοι μας. Την έχουμε ανάγκη αυτή τη βοήθεια. Διαφορετικά η μεγάλη Εμπορική μας Ναυτιλία θα χαθεί. Κι αν τη χάσουμε θα χάσουν όλοι. Και πάνω απ’όλα θα χάσει η Ελλάδα. Αν αναλογισθούμε ότι τη χρονιά που πέρασε, το ναυτιλιακό συνάλλαγμα ξεπέρασε τα 9 δις δολάρια, ποσό φανταστικό για τα Ελληνικά οικονομικά πράγματα, όλοι αντιλαμβανόμαστε τι θα συμβεί αν το χάσουμε.

Καλά είναι τα διάφορα πακέτα με την όποια ονομασία. Όλα όμως έχουν ημερομηνία λήξεως. Αντίθετα η Ναυτιλία,  αν την ενισχύσουμε , αν την αγκαλιάσουμε θα συνεχίσει να συνεισφέρει όλο και περισσότερο. Θα συνεχίσει να αποτελεί το σταθερό και ακλόνητο πυλώνα της Εθνικής μας οικονομίας.

Οι παραγγελίες των Ελλήνων, κι εδώ χρυσό μετάλλιο, αντιστοιχούν σε περισσότερο από 2 εθνικούς προϋπολογισμούς. Βέβαια, εδώ παρατηρούμε το ακατανόητο, το ανεξήγητο, τραγωδία το λέω εγώ. Όλες οι παραγγελίες είναι σε ναυπηγεία ξένων χωρών.

Και θα εξακολουθώ να το λέω τραγωδία, γιατί έχουμε τις δυνατότητες, τις ικανότητες, τους ανθρώπους, τα χέρια, κάποιες τουλάχιστον, να είχαν τοποθετηθεί στην χώρα μας...

Αυτά τα λίγα που ανέφερα, σαν στοιχεία, δίνουν και τεκμηριώνουν ανάγλυφα τη σημασία της Ναυτιλίας για την Ελληνική Οικονομία. Μια παγκόσμια δραστηριότητα που παρέχει μη επιδοτούμενους πόρους, οι οποίοι βοηθούν στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Πόρους που προέρχονται από διεθνείς δραστηριότητες μόνον.

Πρέπει λοιπόν χωρίς δισταγμό να βοηθήσουμε τη Ναυτιλία. Καλά και χρήσιμα τα πρώτα μέτρα. Έδωσαν έναυσμα, ελπίδες για συνέχεια και προοπτικές για το μέλλον. Η συνέχεια όμως ;

Χαρήκαμε και χαιρετήσαμε τη σύσταση του Εθνικού Ναυτικού Συμβουλίου και συγχαίρουμε τους κ. Υπουργούς για αυτήν τους την απόφαση. Τον νυν και τον τέως.

Το Συμβούλιο αυτό όμως, πρέπει να μετρήσει και να τεκμηριώσει εμπεριστατωμένα τη γενικότερη οικονομική συμβολή της Ναυτιλίας στην Εθνική Οικονομία λαμβάνοντας υπ’ όψη του και τις πολλαπλές σχέσεις με τις κάθε είδους παραναυτιλιακές δραστηριότητες.

Η καταγραφή αυτή είναι απαραίτητη για τη χάραξη της νέας Ναυτιλιακής πολιτικής που πρέπει να είναι ΕΘΝΙΚΗ. Πρέπει να είναι όμως και απαλλαγμένη από κραυγές κάποιων «λαλίστατων» και από ενδοιασμούς και φόβους του πολιτικού κόστους.

Το Συμβούλιο, είναι απαραίτητο να προχωρήσει με μεγάλα βήματα και μικρά λόγια για να έχει επιτυχία.

Μπορεί σαν χώρα, όπως γράφτηκε, να καθυστερήσαμε στο ραντεβού με τις εξελίξεις στη Ναυτιλία, τουλάχιστον 10 χρόνια, αλλά η πείρα, η ικανότητα, η σπιρτάδα, το ρίσκο, η διορατικότητα και το επιπλέον αλάτι στο αίμα μας, όπως είπα, μπορούν να αναπληρώσουν αυτή την καθυστέρηση και το NOTICE OF READINESS να δοθεί πάλι IN TIME.

 

Κυρίες και Κύριοι,

 
Σ’ αυτή την γιορτή, όπως κάθε χρόνο, θα βραβεύσουμε τον Έλληνα Πλοίαρχο.

Η βράβευση αυτή, δεν έχει σκοπό να τον ανταμείψουμε για την πράξη του. Δεν το θέλει αυτό, δεν το ζητάει. Θα το έκανε, ούτως ή άλλως. Αυτό επιβάλλει η θέση του , η φιλοσοφία, η Ναυτική του παράδοση και κουλτούρα.

  Προβαίνουμε όμως σε αυτή την κίνηση, για να αποδείξουμε σε κάποιους ότι:       

  -Δεν έχουν ισοπεδωθεί όλα.

-Δεν μπαίνουν όλα στη ζυγαριά του ΔΟΥΝΑΙ και ΛΑΒΕΙΝ.

-Υπάρχουν και άλλες αξίες, άλλες πολιτικές, άλλες φιλοσοφίες, άλλες ευαισθησίες...

-Και φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις.

 

Και σ’ αυτές τις εξαιρέσεις, ο Πλοίαρχος κατέχει εξέχουσα θέση. Γιατί κάθε φορά που χρειάστηκε και του ζητήθηκε κάτι, προσέτρεξε και προσέφερε βοήθεια, όπου και αν βρισκόταν. Σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη, πάντα με εξαιρετική επιτυχία, χωρίς να υπολογίζει αντιξοότητες, κινδύνους, ταλαιπωρία, καθυστέρηση και οικονομικό κόστος, θέτοντας πολλές φορές σε κίνδυνο και την ίδια του τη ζωή, ξεπερνώντας αυτό που αποκαλείτε ανώτατο όριο καθήκοντος, ξεπερνώντας αυτό που λέμε όρια εφικτού.

Αυτός είναι ο Έλληνας Πλοίαρχος και αυτόν παρουσιάζουμε, τιμούμε και βραβεύουμε.

  Επίσης, θα βραβεύσουμε πάλι 4 παιδιά συναδέλφων ( χρόνο με τον χρόνο γίνονται όλο και περισσότερα) που αρίστευσαν, συγκεντρώνοντας υψηλή βαθμολογία και σειρά επιτυχίας, στις εισαγωγικές εξετάσεις των Α.Ε.Ι. Και αυτό όχι μόνον μας χαροποιεί, αλλά μας κάνει και ιδιαίτερα υπερήφανους.

  Στο πρόσωπο όμως του νεαρού φοιτητή και φοιτήτριας, ξέχωρα από τις δικές τους ικανότητες, κόπους και θυσίες, βραβεύουμε και τη μητέρα, τη μάνα, την καπετάνισσα.

Στη δύσκολη και σκληρή εποχή μας, εποχή γεμάτη πειρασμούς και παγίδες, όπου η ΣΚΥΛΛΑ και η ΧΑΡΥΒΔΗ, παραμονεύουν σε κάθε μας βήμα, η μάνα καπετάνισσα, κατάφερε να δώσει στην κοινωνία μας, όχι κάτι το ιδιαίτερο, το φανταχτερό, το ψεύτικο και το κούφιο. Κατάφερε να δώσει σωστούς ανθρώπους, χρήσιμους στην κοινωνία, στον εαυτό  τους, σ’ όλους μας.

Κι σαν ένδειξη ελάχιστης ευγνωμοσύνης στο πρόσωπο της καπετάνισσας, πάντα θα ψιθυρίζουμε τα λόγια του ποιητή ΜΑΝΑ- ΜΗΤΕΡΑ –ΜΑΜΑ.

Σ’ ευχαριστούμε.

 

Κύριες και Κύριοι,

Κι εφέτος έχουμε την χαρά να παρευρίσκονται στη γιορτή μας σπουδαστές απ’ όλες τις Ακαδημίες της χώρας, μαζί με τους καθηγητές τους. Θερμά τους καλωσορίζω και όλοι μαζί τους αγκαλιάζουμε, στους κόλπους της μεγάλης οικογένειας των Ελλήνων Πλοιάρχων.

 

Νέοι Δόκιμοι,

 

Πρέπει να ξέρετε ότι το επάγγελμα που διαλέξατε είναι ξεχωριστό. Είναι διαφορετικό. Είναι για δυνατούς χαρακτήρες. Έχει μεγάλες απαιτήσεις. Θέλει πολλές γνώσεις, θέλει καρδιά και αγάπη προς τη θάλασσα. Και τη θάλασσα, πρέπει να το μάθετε και να το γνωρίζετε αυτό, δεν την κατακτήσανε οι συνετοί,  ούτε οι απελπισμένοι. Αυτοί δεν κάνουν τίποτε από το να την κοιτάζουν.

Τη θάλασσα την κατακτήσανε οι άλλοι, που ρίχτηκαν  χωρίς φόβο στην αγκαλιά της.                          

Την κατακτήσανε άνδρες γεμάτοι θάρρος, υπερηφάνεια και αυταπάρνηση.

Αυτά τα προσόντα εσείς, με την επιλογή σας, δείξατε ότι τα έχετε. Και θα την κατακτήσετε.

 

                Με τον αέρα της νιότης σας, με τις φρέσκιες και καθαρές ιδέες, κάνετε την δική σας επανάσταση στις Ακαδημίες, στον χώρο μας. Επιβάλλετε τους δικούς σας κανόνες και πάνω απ’ όλα τον κανόνα του αυτοσεβασμού, γιατί η επιλογή σας απαιτεί σεβασμό προς όλους, μα κυρίως προς το αξίωμα του Πλοιάρχου.

 

Οι καθηγητές σας, η Διοίκηση και όλα τα στελέχη των Ακαδημιών, ξέχωρα από τα μυστικά και τις ειδικές γνώσεις του επαγγέλματος, θα σας βοηθήσουν να καλλιεργήσετε το θάρρος και την οξυδέρκεια, το ήθος και την υπερηφάνεια, την αυταπάρνηση και την αποφασιστικότητα, έτσι ώστε μόλις αποφοιτήσετε, να παραλάβετε την σκυτάλη, άξιοι συνεχιστές της μακρόχρονης ιστορίας των Ελλήνων Πλοιάρχων.

 

 

 

Ταυτόχρονα όμως, απομακρύνετε και απομονώστε αυτούς που ενεργώντας σαν εντολοδόχοι ξένων προς εμάς συμφερόντων και σκοπιμοτήτων, θα παρουσιαστούν σαν σωτήρες και θα προσπαθήσουν να σας καπελώσουν, να σας εκμεταλλευτούν, να κρυφτούν πίσω σας, πίσω από το νεαρό της ηλικίας σας και τον ενθουσιασμό σας.

Αυτοί οι κατ’ επίφαση «σωτήρες», είναι ξένοι προς εμάς, ξένοι προς τη ναυτιλία, ξένοι προς τα όνειρα και τις ελπίδες, που με την επιλογή σας δείξατε ότι έχετε.

 

Κύριε Υπουργέ,

  Αυτούς τους νέους που σήμερα με χαρά και υπερηφάνεια έχουμε κοντά μας, δεν πρέπει να τους απογοητεύσουμε. 

Πρέπει άμεσα, χωρίς χρονοτριβή, να σκύψουμε πάνω από τα προβλήματα που με σαφήνεια και απόλυτη ακρίβεια έχουμε καταγράψει και να κάνουμε το μεγάλο βήμα που χρειάζεται τώρα. Τα πρώτα βήματα, αργά, μικρά, έχουν γίνει. Δεν το παραβλέπουμε, ούτε το προσπερνάμε. 

Θα ήμουν άδικος αν τα ισοπέδωνα όλα. Τώρα όμως  χρειάζεται το μεγάλο βήμα, για να  τοποθετήσουμε το νεαρό Δόκιμο εκεί που του αξίζει.   

·          Με καλύτερες και σύγχρονες εγκαταστάσεις, με σύγχρονο και μοντέρνο εξοπλισμό, όπως οι τεχνολογικές εξελίξεις των σημερινών πλοίων απαιτούν. 

·          Με καλύτερους και περισσότερους καθηγητές, σωστά αμειβόμενους, που διαρκώς και αυτοί θα επιμορφώνονται. 

·          Με αναγνώριση τέλος του καταληκτικού διπλώματος, σαν ισότιμο, ισόβαθμο και ισάξιο, της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, χωρίς περιορισμούς και subjects. Το δικαιούνται και το αξίζουν.

 

Κύριε Υπουργέ,

 

Το θέμα της εκπαίδευσης αυτών των νέων αποτελεί το πλέον λεπτό και περισσότερο ιδιόμορφο κεφάλαιο της Ναυτιλίας και σχετίζεται απόλυτα με το μέλλον της.

Γνωρίζουμε και βλέπουμε όλοι μας, οτι τα πλοία μας συνεχώς εκσυγχρονίζονται, οι κανόνες, οι κανονισμοί και οι απαιτήσεις γίνονται  όλο και αυστηρότεροι.

Επομένως η ορθή «παραγωγή» στελεχών για τη Ναυτιλιακή επιχείρηση, τόσο στο πλοίο όσο και στην ξηρά είναι το ζητούμενο.

Μην ολιγορήσουμε. Μην κάνουμε πάλι λάθος

 

Κύριε Πρόεδρε της Ε.Ε.Ε. και των άλλων Ενώσεων, 

Ανέφερα για τον αριθμό των υπό παραγγελία πλοίων και το υψηλό ποσό, το τόσο αναγκαίο και χρήσιμο, του ναυτιλιακού συναλλάγματος που κάθε χρόνο εισρέει.

  Βλέπουμε και χαιρόμαστε για τα νέα αποκτήματα του στόλου μας. Η ποιότητα διαρκώς βελτιώνεται, γίνεται υψηλότερη, καθώς και η ασφάλεια.

  Σ’ όλα αυτά όμως, γνωρίζετε καλύτερα απ’ όλους, από την μακρόχρονη σχέση μας, ότι ο Πλοίαρχος, ως ο κυριότερος κομιστής της Ναυτιλιακής τεχνογνωσίας, είναι και παραμένει το πολυτιμότερο απόκτημα, της ναυτιλιακής βιομηχανίας παρ’ όλες τις υψηλές επενδύσεις και τοποθετήσεις που κάνετε. Γι’ αυτό, πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, ξεχωριστά και όλοι να φροντίσουμε για την διαδοχή του.
 

Συνάδελφοι Πλοίαρχοι κάθε βαθμού,

  Θέλω πρώτα απ’ όλα, προσωπικά, αλλά και εκ μέρους όλων των μελών του Δ.Σ., να σας ευχαριστήσουμε για τη μεγάλη τιμή που μας κάνατε και μας εκλέξετε στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο. Ξέχωρα όμως από τις ευχαριστίες μας, θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι:

  Θα αγωνιστούμε για περαιτέρω βελτίωση όλων των παραμέτρων, που θα διασφαλίζουν ένα καλύτερο εργασιακό περιβάλλον, καλύτερη αμοιβή, δικαιότερη και αξιοπρεπέστερη απομαχία. Πάνω απ’ όλα όμως, θα αγωνιστούμε για μια καλύτερη, δικαιότερη και αξιοπρεπέστερη αντιμετώπιση των Πλοιάρχων απ’ όλους. Ζήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν απαράδεκτες καταστάσεις.

 Όλοι τις γνωρίζουμε. Αν μη τι άλλο δεν μας τιμούν σαν Κράτος, σαν λαό με ιστορία και με πολιτισμό.

Αλλά γιατί να μιλάμε για πρόσφατο ή απώτερο παρελθόν, αφού και στις μέρες μας, συνάδελφοι Πλοίαρχοι και μέλη του πληρώματος τους, βρίσκονται κρατούμενοι ή υπό περιορισμό.

Πέρασαν πολλές και μακρές περίοδοι, όπως συμβαίνει πάντοτε στην ιστορία, για να φτάσουμε στο σημείο να πιστεύουμε ότι υπήρξε, παγκοσμίως, καταγραφή των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αλλά και κατοχύρωση αυτών, με διεθνείς συμβάσεις. Όλα αυτά, δεν έγιναν σε μια νύκτα. Aπαιτήθηκαν σκληροί αγώνες και θυσίες στο βωμό της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Φαντάζει πια (και είναι πολύ μακρινή η εποχή), που ο οφειλέτης, ο ίδιος, η σύζυγός του ή το παιδί του, παρέμεναν όμηροι στα χέρια του δανειστή, ως εγγύηση, μέχρι να εξοφληθεί το χρέος προς αυτόν.    

Σε διαφορετική περίπτωση, ο δανειστής, είχε το δικαίωμα να πουλήσει «το περιουσιακό αυτό στοιχείο» προκειμένου με το τίμημα της πώλησης, να ικανοποιήσει εν όλων ή εν μέρει την αξίωσή του, που στις περισσότερες των περιπτώσεων, ήταν ή υπερβολική, ή εντελώς άδικη, όπως οι περιπτώσεις για τις οποίες αναφέρομαι.

Και ενώ πιστεύαμε, ότι τέτοιες καταστάσεις ήταν ενταφιασμένες στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και ανασύρονταν μόνο για την συγγραφή μυθιστορημάτων και για την δημιουργία κινηματογραφικών και τηλεοπτικών ταινιών, γίναμε μάρτυρες καταγραφής παρεμφερών περιστατικών στη σύγχρονη εποχή.

Αναφέρομαι όπως αντιλαμβάνεστε στα πρόσφατα παραδείγματα των ναυτικών ατυχημάτων του “PRESTIGE στην Ισπανία και του TASMAN SPIRIT στο Πακιστάν. Ατυχήματα που είχαν σοβαρότατες επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και καταστρεπτικές οικονομικές συνέπειες. Άσχετα όμως, από το αν οι επιπτώσεις αυτές θα μπορούσαν να είχαν περιορισθεί ή και  αποτραπεί αν οι χώρες που είχαν την ευθύνη δρούσαν έγκαιρα και σωστά. Οι ενέργειές τους όμως, απέδειξαν, ότι το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονταν, ήταν στην πρώτη περίπτωση, η επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος και προσπάθησαν να κρατήσουν εύθραυστες πολιτικές  ισορροπίες, εξυπηρετώντας μικροπολιτικά συμφέροντα, με αποτέλεσμα η οικολογική καταστροφή να λάβει τέτοια διάσταση, που να μιλάμε για ολοκληρωτική καταστροφή.                                

Στα πλαίσια της τακτικής αυτής, αποσείοντας τις καθολικές τους ευθύνες, επέβαλαν υπέρογκα πρόστιμα σε βάρος των πλοιοκτητριών εταιρειών, τα οποία οι εταιρείες αρνήθηκαν ή αδιαφόρησαν ή αδυνατούσαν να τα πληρώσουν. 

  -Τι έκαναν τότε τα κράτη μέσω των υπηρεσιών τους; Συνέλαβαν τον Πλοίαρχο και ανακοίνωσαν, ότι τον θέτουν υπό κράτηση. Έτσι απλά και ωμά, ο Πλοίαρχος, φυλακίστηκε, ταλαιπωρήθηκε, διασύρθηκε, μέχρι που τελικά κι έπειτα από πολλές και διεθνείς αντιδράσεις να αποφυλακιστεί προσωρινά. Να μένει όμως στη χώρα υπό περιορισμό και να του απαγορεύεται η έξοδος από την χώρα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον ίδιο, για την οικογένειά του, για την υγεία του. Ίδια συμπεριφορά και μεταχείριση όπως οι χειρότεροι εγκληματίες,  κακοποιοί, έμποροι ναρκωτικών και όπλων, μαστροποί και άλλα «μπουμπούκια» του παγκόσμιου στερεώματος.

Στη δεύτερη των περιπτώσεων, ο Πλοίαρχος, μέλη του πληρώματος και τις ομάδος καθαρισμού, κρατούνται και αυτοί όμηροι σαν μέτρο πίεσης. Ωμό εκβιασμό το λέω εγώ, για διεκδίκηση και αποκομή μεγαλυτέρου ποσού προς αποζημίωση.

Αξίες, για τις οποίες όλοι κόπτονται, όπως αξιοπρέπεια, ελευθερία, δικαιοσύνη, ανθρώπινα δικαιώματα, διεθνείς συμβάσεις, καταπατούνται κατάφωρα και όλα γίνονται βορά στα όποια οικονομικά συμφέροντα.

Οι «φύλακες» αυτών των αξιών, γίνονται ενσυνείδητα συμπαίκτες, σ’ αυτό το ακατανόητο για την εποχή μας παζάρι και δεν καταλαβαίνουν ότι η προστασία των θαλασσών και των οικοσυστημάτων δεν είναι δυνατόν να μετρηθούν με όρους οικονομικής συναλλαγής, που για να τους πετύχεις μάλιστα, χρησιμοποιείς την ομηρία για κυριότερο όπλο.

Όταν η οικονομική διαφορά και το πρόβλημα, μεταξύ σαφώς γνωστών αντιδικούντων, μεταφέρεται στην πλάτη του Πλοιάρχου, τότε είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι για τα δικαιώματα των οποίων όλοι δήθεν κόπτονται, έχουν γίνει «αντικείμενα» που τα ενεχυρίασαν χωρίς ντροπή, χωρίς αίσθημα και αίσθηση.
 

-Επιστρέφουμε στον Μεσαίωνα ;                            

-Θα κατρακυλήσουμε στη λίθινη εποχή;                                

-Ότι κατακτήθηκε με κόπο και αίμα θα γκρεμισθεί ;    

-Ας επαγρυπνούμε, συνάδελφοι,  τίποτα δεν χαρίζεται

  Αλλά για να μη πηγαίνουμε τόσο μακριά, στην αλλοδαπή, να μη μας διαφεύγει και το τι γίνετε στο δικό μας χώρο, στα δικά μας χωρικά ύδατα. Κλήσεις σε απολογία σε καθημερινή βάση. Επιβολή υπέρογκων προστίμων, για ψύλλου πήδημα. Ελλείψεις, αδυναμία, αδιαφορία, άγνοια ακόμη και ανικανότητα ή δόλος κάποιων, φορτώνονται στην πλάτη των Πλοιάρχων της ακτοπλοΐας. Και οι απόλυτα υπεύθυνοι, κλείνουν πονηρά ο ένας στον άλλο, το μάτι και χαμογελούν.

Αυτά τα καταγγέλλουμε και ζητάμε παρ’ αυτά να σταματήσουν. Δεν αποποιούμεθα των ευθυνών μας. Κάνουμε όμως σαφές ότι δεν πάει άλλο. Το σχοινί έχει τεντώσει και θα σπάσει. Ας το καταλάβουν επιτέλους κάποιοι.

-Εμείς, όλοι μας, θα επαγρυπνούμε και θα ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση. Αυτό το καθεστώς.

Η επαγρύπνηση όμως συνάδελφοι και η προσπάθεια που θα κάνουμε, για να έχει μεγαλύτερη επιτυχία, απαιτεί και την δική σας συμμετοχή, που πρέπει να είναι εντονότερη και συχνότερη.

Η Ένωση Πλοιάρχων δεν είναι μια κλειστή λέσχη, κάποιων απόμακρων από τα καθημερινά προβλήματα.

Η Ένωση Πλοιάρχων είναι το σπίτι όλων, διάπλατα ανοιχτό στον κάθε συνάδελφο.

  Με υψηλό αίσθημα ευθύνης και με την βοήθεια όλων σας, θέλω να τονίσω ότι: η απασχόληση και η καταπολέμηση της ανεργίας, η οικονομική και κοινωνική θέση των Πλοιάρχων, η αντίσταση στην αυθαιρεσία και την καπηλεία ορισμένων, στην αγένεια και στην αναλγησία άλλων, είναι θέματα που είναι στις πρώτες θέσεις των δραστηριοτήτων, των επιδιώξεων και των κινητοποιήσεων της Ένωσής μας. Και βεβαίως οι εκπτώσεις στα εισιτήρια των απομάχων.

Και όποτε χρειάστηκε δώσαμε δείγμα των αγώνων μας. Και δεν θα διστάσουμε να ξαναδώσουμε. Δεν θα διστάσουμε να συγκρουστούμε με οποιονδήποτε, προασπιζόμενοι όλα τα ανωτέρω, μα πάνω απ’ όλα την τιμή και την αξιοπρέπεια του Έλληνα Πλοιάρχου

  Έχω τονίσει κατ’ επανάληψη ότι η σύνεση, δεν είναι αδυναμία.

Η συμμετοχή λοιπόν όλων μας μέσα στους κόλπους της ΠΕΠΕΝ είναι καθοριστική. Με προτάσεις όμως και όχι με ντουντούκες, ή γιγαντιαία πανό, που αν τα προσέξεις, καλά, παρ’ όλο το μέγεθός τους, δεν γράφουν τίποτε.

Δεν μας πάει, σαν Πλοίαρχοι, ο ρόλος του «οιονεί διαμαρτυρόμενου» για το τίποτε, για δημιουργία εντυπώσεων, για εξυπηρέτηση άλλων σκοπών, από γνωστούς εντολοδόχους. Μας πάει όμως, ο ρόλος του αγωνιστή, του διεκδικητή, του συνετού και ανεξάρτητου, του αποδεσμευμένου από ξένα συμφέροντα και μικροπολιτικές συμπεριφορές ή συντεχνιακές νοοτροπίες. Μας πάει ο ρόλος  :

  -           Του καλόπιστου συνομιλητή, που έχει να παρουσιάσει προτάσεις και όχι κραυγές και άρνηση

-           Του σοβαρού επαγγελματία, που έχει τεκμηριωμένες και ξεκάθαρες θέσεις, τις οποίες ευθαρσώς  παρουσιάζει και βεβαίως υποστηρίζει.

-           Του υπεύθυνου ηγέτη, του οποίου η αποδεδειγμένη αξία και ικανότητα τον έχει κάνει ξεχωριστό και βεβαίως περιζήτητο.

-           Μας πάει ο ρόλος του αρωγού, στην ποιότητα και την ασφάλεια, στρατευμένου στην προστασία του περιβάλλοντος και ιδιαίτερα του θαλασσίου    μέσα και από τους κόλπους της HELMEPA.

-           Μας πάει ο ρόλος, του σταθερού πυλώνα, με τον διακριτό ρόλο, στο οικονομικό θαύμα, που λέγεται Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία.

Έχουμε την ικανότητα και τη δύναμη να βλέπουμε τα λάθη μας, να τα καταγράφουμε, να τα αξιολογούμε και με τη βοήθεια όλων σας να προβαίνουμε σε διορθωτικές κινήσεις. Γι’ αυτό επιμένω, ότι οι προτάσεις, οι επισημάνσεις και οι παρεμβάσεις σας,  μέσα από τους κόλπους της Ένωσής μας, είναι όχι μόνο καλοδεχούμενες, αλλά κάτι παραπάνω. ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ.

Με άλλα λόγια αυτές οι προτάσεις και σκέψεις σας θα λειτουργούν σαν πινακίδιο παρεκτροπών στην πορεία μας, που έχει μια κατεύθυνση.

 

ΠΡΟΣΩ

 

ΠΡΟΣΩ:                               Για βελτίωση του εφ’ άπαξ όπως έχει δεσμευθεί ο κύριος Υπουργός. 

ΠΡΟΣΩ:                               Για αναβάθμιση του τίτλου του Πλοιάρχου σαν ισότιμο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.  

ΠΡΟΣΩ:                               Για δημιουργία προϋποθέσεων ώστε το λιμάνι της απομαχίας μας, να είναι υπήνεμο, για μας και τις οικογένειές μας. 

ΠΡΟΣΩ:                               Για μια Ένωση Πλοιάρχων που όλοι οι συνάδελφοι θα συμμετάσχουν ενεργά, ώστε ο κλάδος μας να ανέλθει ακόμη περισσότερο. Γιατί το δικαιούται. Γιατί το αξίζει.

 

Συνάδελφοι,

Η καινούργια χρονιά είναι και ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΧΡΟΝΙΑ. Και σας ζητώ, σ’ όλα τα λιμάνια, μικρά ή μεγάλα που θα προσεγγίζετε, η ιδέα του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, το όνομα ΑΘΗΝΑ 2004 να διαχέεται με κάθε τρόπο, προς όλους, ώστε και με τις δικές μας δυνάμεις, να μάθει ο κόσμος, ότι οι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, γύρισαν στο λιμάνι της ΝΗΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥΣ. ΓΥΡΙΣΑΝ  στην πατρίδα τους. ΓΥΡΙΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

 Όπως με την ίδια επιτυχία, τόσα χρόνια κάνετε σαν οιονεί πρέσβεις του Ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού, με μεγάλη επιτυχία μάλιστα, έτσι και τώρα, διαλαλήστε και το Ολυμπιακό Πνεύμα. Το πνεύμα που πιστεύει στην καταξίωση του ανθρώπου, στην ελευθερία, στην δημοκρατική και ισότιμη συμμετοχή του στα κοινά, καθώς και στην πανανθρώπινη ειρήνη. Αξίες, στις οποίες στηρίχθηκαν η αρχαιοελληνική σκέψη και πολιτισμός, οι οποίες αποτέλεσαν, τον θεμέλιο λίθο, του σύγχρονου πολιτισμού.  

Είμαι σίγουρος , συνάδελφοι, ότι και αυτή την αποστολή θα την δεχτείτε με χαρά και θα την φέρετε σε πέρας με επιτυχία, όπως πάντα.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Φίλες και Φίλοι,

Με όσα ανέφερα, χωρίς δήθεν, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς τον  μανδύα της εσωστρέφειας, ξεκάθαρα πιστεύω, ότι η χώρα μας, με τη μακρά και ένδοξη ναυτική παράδοση, συνεχίζει να διαδραματίζει εξέχοντα και πρωτεύοντα ρόλο στη διεθνή ναυτιλία. Δεν πρέπει όμως να εφησυχάζουμε. Ο ρόλος δεν είναι δεδομένος.

Σίγουρα το δυναμικό για να συνεχισθεί αυτή η ένδοξη και επιτυχημένη παράδοση και στα χρόνια που έρχονται, υπάρχει. Πρέπει, (τώρα όμως) περισσότερο από κάθε φορά, να υποστηριχθεί και να τονωθεί, σε όλα τα επίπεδα.

Εμείς σαν Πανελλήνια Ένωση Πλοιάρχων Ε.Ν. πάσης τάξεως, με το διακριτό βέβαια ρόλο μας, είμαστε έτοιμοι και βεβαίως πρόθυμοι να βοηθήσουμε όπου αυτό καταστεί αναγκαίο, όπου και αν κληθούμε.

Η σύνδεση της οικονομίας μας με τη Ναυτιλία δεν προκύπτει καταναγκαστικά. Η σύνδεση είναι αναγκαία. Το λέει η μακρόχρονη ιστορία των 3000 και πλέον χρόνων της Ναυτικής Ελλάδος, όπου πάρα πολλές φορές σώθηκε από τα «ΞΥΛΙΝΑ ΤΕΙΧΗ». Μη το ξεχνάμε αυτό ποτέ.

Εύχομαι, η νέα χρονιά, η τόσο ειδική, να φέρει σ’ όλους, ατομική, οικογενειακή ευτυχία και επαγγελματική πρόοδο. 

-Να φέρει αυτούς, που σήμερα ταξιδεύουν, σύντομα κοντά στους δικούς τους και κοντά μας. Και μέχρι τότε ο Αϊ Νικόλας να είναι στην πλώρη τους. 

-Να φέρει στη χώρα μας , στους Ολυμπιακούς Αγώνες, νίκες και διακρίσεις, όπως η Ναυτιλία μας. 

-Να φέρει ΕΙΡΗΝΗ, χωρίς πολέμους, χωρίς τρομοκρατία, χωρίς θανάτους. Και κάθε χώρα να γκρεμίσει τα διαχωριστικά τείχη και να υποδεχτεί τους νικητές της. 

-Να φέρει προ των ευθυνών μας, όλους μας για όλα όσα κάναμε και βάλαμε σε κίνδυνο το πλοίο που λέγεται ΓΗ. 

Κύριε Υπουργέ,

Κυρίες και Κύριοι, 

Σας ευχαριστώ πολύ