ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Με την ευκαιρία ανάληψης των καθηκόντων του κ. Υπουργού Ε.Ν. το 2004 και καθ΄όλο το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, η ΠΝΟ προσπάθησε επανειλημμένως με υπομνήματά της, μέσω επαφών και συζητήσεων με τον Υπουργό και τον ίδιο τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης να εκθέσει τα χρονίζοντα και καίρια ζητήματα των ναυτεργατών και δέχτηκε (με χαρά θα έλεγα) τις υποσχέσεις της πολιτείας, αναστέλλοντας τις κινητοποιήσεις της.

Εξ άλλου, η ΠΝΟ δίνοντας και μαθήματα συνδικαλιστικής συμπεριφοράς και δείγματα μεγάλης ευαισθησίας, ειδοποίησε σχετικά όλους τους αρμόδιους φορείς εγκαίρως και τους έβαλε προς των ευθυνών τους με το από 16 Δεκεμβρίου 2005 Ψήφισμα που υιοθετήθηκε στο Τακτικό Γενικό Συμβούλιο της με το οποίο προειδοποιούσε για ανάληψη συνδικαλιστικής δράσης μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου.

Δεν νομίζω όμως ότι χρειάζεται να κάνουμε περαιτέρω αναδρομή στο τι μεσολάβησε όλο αυτό το διάστημα ώστε να εξαναγκαστούμε να καταφύγουμε στην κήρυξη της απεργίας. Όλα είναι γνωστά και θα πρέπει να αποτελέσουν μάθημα προς αποφυγή, που να διδάσκεται παντού και να γίνονται και σεμινάρια.

Σχολιάζοντας τώρα την απόφαση της Κυβέρνησης να κάνει χρήση του αντισυνταγματικού μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης, θέλω να πω ότι σαν Έλληνας αισθάνομαι πίκρα, θλίψη, απογοήτευση και μεγάλο προβληματισμό.

Πίκρα:

Γιατί σίγουρα, κάποιοι για άλλη μια φορά έπαιξαν στην πλάτη μας.

Θλίψη:

Γιατί η χώρα που γέννησε την Ελευθερία και την Δημοκρατία έγινε «βούκινο σ΄ολόκληρο τον κόσμο και οι κάθε λογής «φίλοι μας» βρήκαν ευκαιρία να χύσουν το δηλητήριό τους.

Απογοήτευση:

Γιατί ένας τίμιος και ηθικός αγώνας, μιας μεγάλης κοινωνικής ομάδας, που τόσα πολλά έχει προσφέρει, χρόνια τώρα, αντιμετωπίστηκε τόσο αβασάνιστα, τόσο πρόχειρα και τόσο πεισματικά.

Προβληματισμός:

Γιατί, ενώ γίνεται προσπάθεια να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε αυτό το υπέρτατο αγαθό που λέγεται Ελληνική Ναυτιλία, (πυλώνα της Εθνικής Οικονομίας σε όλες τις εποχές), φροντίσαμε για άλλη μια φορά να το απαξιώσουμε

Ξέχωρα από τα ανωτέρω, θεωρώ το μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης ακραίο, αντισυνταγματικό και με φιλοσοφία ξεπερασμένων και καταδικασθέντων εποχών που απ΄ευθείας προσβάλλει τον πυρήνα του δικαιώματος της προσωπικής ελευθερίας και είναι σε πλήρη αντίθεση με τις επιταγές του Συντάγματος, με το οποίο, κάθε μορφή αναγκαστικής εργασίας, απαγορεύεται ρητά.

Είναι τέλος, (και ας το καταλάβουν όλοι οι υπεύθυνοι), ένα μέτρο πολιτικά απαράδεκτο, ηθικά ανεπίτρεπτο και κοινωνικά ακατανόητο που μόνο χαμένους δημιούργησε. Το πλήγμα που θα δεχτεί η εικόνα της Ελλάδας, δεν αντισταθμίζεται με κανένα οικονομικό κόστος.

Με εντολή Διοικήσεως

Ευάγγελος Κούζιλος

Πρόεδρος